प्रतिनिधि सभा सदस्य निर्वाचन, २०८२
दिन बाँकी

महत्त्वपूर्ण सूचना

NepalFlag

वि.सं:

नेपाल संवत: ११४६ सिल्लागा तृतीया - १८

परिचय

आदिवासी जनजाति उत्थान राष्ट्रिय प्रतिष्ठान (आ.ज.उ.रा.प्र) नेपाल सरकारको एक स्वायत्त निकाय हो । जसको अध्यक्षता वर्तमान प्रधानमन्त्रीले गर्नुहुन्छ र संघीय मामिला तथा सामान्य प्रशासन मन्त्री/राज्यमन्त्रीले सह-अध्यक्षता गर्नुहुन्छ । यो प्रतिष्ठान नेपालका विभिन्न आदिवासी जनजाति (आदिवासी जनजाति) को सामाजिक, आर्थिक र सांस्कृतिक विकास र उत्थान र राष्ट्रिय विकासको मूलधारमा उनीहरूको समान सहभागिताको लागि स्थापित गरिएको थियो। १९९० मा लोकतन्त्रको पुनर्स्थापना पछि, जब आदिवासी जनजातिहरूले शताब्दीयौंदेखि राज्यद्वारा अस्वीकार गरिएको न्याय र अधिकारको माग गर्न सक्षम भए, २००२ मा आदिवासी जनजाति उत्थान राष्ट्रिय प्रतिष्ठान ऐन २००२ मार्फत स्थापना गरिएको थियो

प्रतिष्ठानको समग्र उद्देश्य आदिवासी जनजातिहरूलाई उनीहरूको विकास र सशक्तिकरणमा सहयोग गर्नु र राज्य र आदिवासी जनजातिहरू बीच पुलको रूपमा काम गर्नु हो । २०२१ को राष्ट्रिय जनगणना अनुसार देशको जनसंख्याको ३५.०८ प्रतिशत आदिवासी जनजातिहरू छन्

हाल, ऐनमा ६० आदिवासी जनजातिहरू सूचिकृत छन्

प्रतिष्ठानका उद्देश्यहरू

  1. आदिवासी/जनजातिको सामाजिक, शैक्षिक, आर्थिक तथा सांस्कृतिक विकास र उत्थानसंग सम्बन्धित कार्यक्रम तर्जुमा र कार्यान्व्यन गरी आदिवासी/जनजातिको सर्वाङ्गीण विकास गर्ने,
  2. आदिवासी/जनजातिको भाषा, लिपि, संस्कृति, साहित्य, कला, इतिहासको संरक्षण र प्रवर्धन गर्ने,
  3. आदिवासी/जनजातिको परम्परागत सीप, प्रविधि र विशिष्ट जानकारीको संरक्षण र प्रवर्धन गरी त्यसलाई व्यवसायिक प्रयोगमा ल्याउन सहायता पुन्याउने,
  4. विभिन्न आदिवासी/जनजाति, जनजाति तथा सम्प्रदायबीच सुमधुर सम्बन्ध, सद्भाव र सामञ्जस्य कायम गरी मुलुकको सम समष्टिगत विकासको मूल प्रवाहमा आदिवासी/जनजाति सहभागी गराउने,
  5. आदिवासी/जनजातिको सामाजिक, आर्थिक, धार्मिक तथा सांस्कृतिक उत्थान र विकास गरी समतामूलक समाजको निर्माणमा मद्दत पुन्याउने।

नेपालका आदिवासी जनजातिहरू

यस ऐनले नेपालका आदिवासी जनजातिहरूलाई नेपाली भाषामा "आदिवासी/जनजाति" र अंग्रेजीमा "Indigenous Nationalities" भनेर पहिचान गर्दछ । ऐनले "आदिवासी/जनजाति" लाई "आफ्नै मातृभाषा र परम्परागत रीतिरिवाज र चलन, विशिष्ट सांस्कृतिक पहिचान, विशिष्ट सामाजिक संरचना र लिखित वा अलिखित इतिहास भएको अनुसूचीमा उल्लेख गरिएको जनजाति वा समुदाय" भनेर परिभाषित गर्दछ।

अनुसूचीले ६० आदिवासी जनजातिहरूलाई सूचिकृत गरेको छ (रानाथारु १८, २०२० मा थपिएको)

(१) बाह्रगाउँले

(२) बनकरिया

(३) बराम

(४) भोटे

(५) भुजेल

(६) बोटे

(७) ब्याँसी

(८) चेपाङ

(९) छैरोतन

(१०) छन्त्याल

(११) दनुवार

(१२) दराई

(१३) धानुक

(१४) धिमाल

(१५) डोल्पो

(१६) दुरा

(१७) गंगाई

(१८) गुरुङ

(१९) हायु

(२०) ह्योल्मो

(२१) झांगड

(२२) जिरेल

(२३) किसान

(२४) कुमाल

(२५) कुसुण्डा

(२६) कुशवाडिया

(२७) लार्के

(२८) लेप्चा

(२९) ल्होमी

(३०) ल्होपा

(३१) लिम्बू

(३२) मगर

(३३) माझी

(३४) मार्फाली थकाली

(३५) मेचे

(३६) मुगली

(३७) नेवार

(३८) पहरी

(३९) फ्रि

(४०) राई

(४१) राजवंशी

(४२) राजी

(४३) रानाथारु

(४४) राउटे

(४५) सन्थाल

(४६) शेर्पा

(४७) सियार

(४८) सुनुवार

(४०) सुरेल

(५०) ताजपुरिया

(५१) तामाङ

(५२) ताङ्बे

(५३) थकाली

(५४) थामी

(५५) थारु

(५६) थुदाम

(५७) तिन गाउले थकाली

(५८) तोक्पेगोला

(५९) वालुङ

(६०) याक्खा